A publicidade en redes sociais converteuse nunha ferramenta estratéxica para marcas e empresas. O auxe do márketing con influencers ampliou as posibilidades de comunicación, pero tamén incrementou a esixencia de actuar con transparencia, rigor normativo e responsabilidade corporativa.
Identificar correctamente un contido publicitario non é só unha cuestión de boas prácticas, senón unha obriga ética e, cada vez máis, legal, que afecta tanto aos creadores de contido como ás empresas anunciantes.
Tabla de contenidos
Da autorregulación á corresponsabilidade empresarial
Durante anos, a actividade publicitaria dos influencers estivo guiada principalmente por recomendacións deontolóxicas. Nese contexto, desaconsellábase o uso de expresións como “#ad”, ao tratarse dun termo en inglés pouco comprensible para toda a audiencia, e recomendábase empregar fórmulas claras en galego ou castelán.
En España, estas boas prácticas foron impulsadas por Autocontrol, entidade responsable da autorregulación publicitaria. O seu labor abrangue desde a publicidade dixital ata outros ámbitos sensibles e deu lugar a un código específico para a actividade publicitaria dos influencers nas redes sociais.
A aprobación do Real Decreto que regula a actividade dos influencers reforza unha idea clave para as empresas: a responsabilidade na identificación da publicidade é compartida. A marca debe supervisar, esixir e validar o cumprimento destas normas.
Como debe identificarse a publicidade nas redes sociais
O código establece que, cando o carácter publicitario dun contido non sexa evidente, debe identificarse de maneira clara, inmediata e visible, sen necesidade de que o usuario realice ningunha acción adicional. Isto significa que a advertencia debe verse desde o inicio do contido e non pode quedar agochada tras un “ver máis” nin colocarse ao final do texto, xa que nese caso non se garante a identificación inmediata da publicidade.
Recoméndase empregar indicacións explícitas e comprensibles, entre elas:
-
“publicidade” ou “publi”;
-
“en colaboración con”;
-
“patrocinado por”;
-
“embaixador ou embaixadora de”.
Pola contra, desaconséllanse expresións ambiguas ou pouco claras, como “información”, “legal”, “colab”, “sponso” ou “sp”, así como abreviaturas en inglés que non se correspondan co idioma da comunicación.
A advertencia tamén debe manterse ao compartir contidos
Cando unha publicación publicitaria se comparte ou se republica noutra rede social ou plataforma, a obriga de identificala como publicidade mantense en todos os casos. A advertencia debe figurar en todos os canais nos que se difunda o contido.
Que se considera publicidade e que se entende por contraprestación
Considérase publicidade aquela comunicación orientada á promoción de produtos ou servizos que se realiza no marco dunha colaboración entre unha marca e un influencer, sempre que exista unha contraprestación e un certo control editorial por parte do anunciante.
A contraprestación non se limita ao pagamento económico. Inclúe tamén, entre outros supostos:
-
a entrega gratuíta de produtos;
-
entradas a eventos;
-
servizos sen custo;
-
cheques ou bolsas regalo;
-
viaxes financiadas.
Transparencia como valor corporativo
Para as empresas, cumprir con estas normas non é só unha obriga legal. A correcta identificación da publicidade protexe a reputación da marca, reforza a confianza do consumidor e contribúe a profesionalizar a relación cos influencers.
Nun contorno dixital cada vez máis regulado e esixente, a transparencia converteuse nun activo estratéxico de comunicación.